· 

Corona @home

Daar zit heel Nederland dan, noodgedwongen thuis te werken met jengelende kids om je heen die denken dat het vakantie is. Tevens denken ze ook dat ze in een restaurant letterlijk wonen, terwijl toch echt alle horeca in Nederland op dit moment haar deuren noodgedwongen moest sluiten.  Maar daar hebben zij natuurlijk geen boodschap aan...

Maar thuis werken dus...hoe dan?

Terwijl ik met oudste zoonlief op zolder zit, hij aan zijn huiswerk en ik achter mijn laptop voor een poging tot werken, met nadruk op poging! Hoor ik ondertussen manlief tegen onze jongste zoon schreeuwen, (hij heeft gewoon een harde stem... en geef toe: soms weet je het als ouder ook gewoon niet meer...!) Lees: op de gang zetten, voor de honderdste keer op het zelfgemaakte strafbankje/schoenen opberger (gevolg van een tiny house)... Dank je, Jo Frost/super nanny.. voor the naughty bench..NOT, werkt niet! 

 

De middelste zoon zit stilletjes in een hoekje met zijn wonder tablet, Deze bewaakt hij alsof het de heilige graal is, bouwt nog net niet de Chinese muur eromheen.  Hij deelt dit wonder product  ook  zeker niet met zijn oudste broer, laat staan zijn jongste broertje! Wat per dag wel wat ruzies oplevert (understatement!) Gevolg met schaamte schrijf ik dit....

We hebben een tablet voor onze bijna 3 jarige bestelt...Ja! Echt waar!

Is toch van de zotte hoor ik je denken! Nou geloof me dat vinden wij ook! Maar toch zijn we overstag gegaan, we zijn zo zwak als een weekdier, hebben de ruggengraat van een slak, call it what you want! Geloof me wij zijn ook niet trots op deze keuze! Dus erin wrijven heeft geen zin! En het ergste is, we zitten met smart te wachten, vandaag komt de tablet aka heilige graal voor jongste zoonlief binnen! Het lijkt wel een feestje! Maar we hopen dat hierdoor er net even wat meer rust komt in huis. Waardoor manlief toch nog even kan werken vanuit huis een uurtje of twee (utopie?..) En dat ik per dag een blog kan schrijven, misschien zelfs een nieuw gerechtje kan verzinnen... al is dat wel moeilijk met de lege schappen in de supermarkten. Maar we gaan door! Thuis werken klinkt geweldig, als je geen kids hebt die al je aandacht op slurpen!

Hulde aan het zorgpersoneel...

Ik begrijp dat iedereen dat nu zegt. Want ze lopen de benen uit hun vermoeide kont! Komen thuis, willen dan nog boodschappen doen en zien dat dan al die klote wc rollen op zijn... (ik beken, normaal haal ik 12 rollen per week, nu heb ik er 24... dus ik ben guilty as hell! Maar ook hulde aan mijn geliefde kinderopvang! Wat mis ik jullie, trouwe lieve dames die voor mijn jongste telg zorgen! Het zijn maar twee dagen per week maar in mijn ogen zijn jullie ook heldinnen! En dat mag ook eens gezegd worden! Ik hoop tot gauw lieve crèche vrouwen/surrogaat mama's en oma's! Ik mis jullie! En de rust die jullie werkende moeders en vaders geven!

Reactie schrijven

Commentaren: 0